เจ็ดวันที่ได้ทำการบันทึกอย่างต่อเนื่อง
ทำให้ผมรู้สึกถึง บทเรียน
บทเรียนเราสามารถพบได้จากทุกเวลา ทุกกิจกรรม ทุกปฎิสัมพันธ์
การมองแล้วรู้สึกไปเองว่ามันง่าย มันเป็นเรื่องปกติครับ
แต่การเอามือลงไปเปื้อนกับมัน ทำให้รับรู้ถึงความยากที่อยู่ตรงหน้า
ความอยากที่จะเอาชนะสิ่งที่ยากนั้น เกิดการตั้งเป้า
ความเคลื่อนไหวของตัวเองที่กำลังเข้าใกล้แต่ละ milestone เกิดความพยายาม
ช่วงนี้ได้กลับมาสังเกตตัวเอง
ค้นพบว่า จังหวะที่จะทำการสวนกลับไป
ทั้งด้วยวาจา หรือแม้แต่สวนด้วยความคิดในหัว
ด้วยการด่วนตัดสินไปก่อน ด้วยการถูกขัดใจ
ผมรู้สึกถึง ลมหายใจที่หายไป
เรากลั้นหายใจด้วยเหตุแบบนี้ มากี่ครั้ง กี่ครา
นึกวิธีหนึ่งขึ้นมาได้ ขอทดลองเองก่อน นั่นคือ
ถ้าหยุดหายใจ ให้หยุดคิดหยุดทำ ตั้งสติก่อน
ในการทำกิจกรรมหนึ่ง เมื่อสำเร็จเสร็จสิ้นแล้ว คุณทำอะไรต่อล่ะ Continue reading
